Moerastuin

Het moeras in het middengedeelte van het terrein is eigenlijk een stukje Weverkeshofgeschiedenis.

Zo (foto hierboven) zag het terrein er ongeveer uit toen wij het meer dan 25 jaar geleden kregen van de gemeente, m.a.w. een stukje broekbos met elzen, wilgen en essen, vochtig, met veel brandnetels en bramen.

Na het ophogen van de plaats waar de boerderij moest komen en het indelen van moestuin en dierenverblijven, bleef dit extra lage, natte stukje over en daar legde men de lange brug overheen.

Nu bestaat het nog steeds en door een zorgvuldig natuurbeheer is er een grotere varatie ontstaan in de beplanting zoals de hangende zegge, gele lis, verschillende soorten varens, zwartmoeskervel, peterselievlier, om er maar een paar te noemen.

Door het verwijderen van het teveel aan bomen zijn o.a. de bijzondere wintereiken rechts achterin beter zichtbaar geworden en komt er meer licht in.

Ook is er bewust voor gekozen om flink wat brandnetels te laten staan. Brandnetels immers zijn belangrijke waardplanten voor veel bekende vlinders. De rupsen eten, groeien en verpoppen zich op deze zeer voedselrijke planten, zodat wij ze later in de aangrenzende vlindertuinen kunnen bewonderen.

De houtwallen achterin en het snoeihout onder de brug zijn belangrijke schuilplaatsen voor veel dieren.

Door de steeds wisselende waterstand verandert de moerastuin voortdurend van sfeer…..een klein paradijsje, telkens weer anders.